Alkol bütün kötülüklerin anasıdır. Ana gibi yar olmaz!

-Bunu içmeden burdan çıkamayacığını biliyorsun değil mi?

Dedi ve kahve fincanı içindeki kanyağı suda balık'a uzattı. Önce nazlanan balık daha sonrası nazlı gelin edasını ardında bırakarak bir yudum aldı kutsal kaseden. Sonra da bana uzattı. Ben de içtim ve hatta fondipledim o güzelim kanyağı. İkimiz de ayaklarımıza kadar ısınmıştık. Oysa hava soğuk bile değildi. İşte alkolün gücü sevgili dostlar. "Yahu bizim filmler olmuş mu?" diye gittiğiniz bir dükkandan 65 derece sıcaklık ile çıkabiliyorsunuz. Tabii bu sıcaklığa yapılan hoş sohbetin de etkisi yadsınamaz.

Çıktık gittik o dükkandan. Ve ikişer bira daha içtik. Önce içtiklerimizi söylemeye gerek duymuyorum. Çünkü bu andan sonrası daha bir keyifli oluverdi. İşte hayat böyle geçiyor bu diyarda.

Böyle yaşayıp ölmek istiyorum... ama hemen değil. Yaşamak lazım daha... öyle değil mi?..

you will never walk alone

efsane bir giriş yapmak istedim kendimce. kendi hatam ve basiretsizliğim sebebiyle aranızdan ayrılışım beni ciddi manada yıpratmıştı. ama bu yönetim değişikiği esnasında kadroya katılan dandik futbolcular gibi tekrar dönüşü yaşamak beni çocuklar gibi mutlu etti.

öncelikle küçüklerimin gözlerinden, büyüklerimin ellerinden öperim. ama çölde gezen abimin daşşağını daşıyan yesin. gece gece tam da en büyük rutinim olan wow diyarından yeni çıkmışken aniden duygulandırdı beni, kol kanat gerdi.

şu andan itibaren; blogtaki beşiktaşlı sayısı bir arttı, wow oyuncusu sayısı bir arttı, suda balık gibi abuk subuk şeyler dinlemeyi seven sayısı bir arttı, yemek yemeyi seven sayısı bir arttı ona göre.

başlıkta da belirttim niyetimi. ilk postumdur. hatalarım affola. elden geleni arda koyanın eli götüne girsin şu saatten sonra.

sevgiler...